Document Type : Original Research Paper
Article Title Persian
Authors Persian
این مقاله به ارائه یک رویکرد نوین برای طراحی بهینه مسیر انتقال مداری یک ماهواره با رانش پیوسته میپردازد. در این پژوهش، زاویه نشانهروی پیشران بهعنوان پارامتر کنترلی با استفاده از سری فوریه محدود تقریب زده شده و ضرایب سری فوریه از طریق الگوریتم ژنتیک انتخاب شده است. هدف از این بهینهسازی، تضمین رسیدن به موقعیت مطلوب در مدار نهایی و تحقق شرایط مماسی در نقاط ورود و خروج جهت کاهش میزان پیشران مصرفی است. مزیت روش پیشنهادی، توانایی آن در لحاظکردن اغتشاشات مداری، مانند اثر پخیدگی زمین، بدون افزایش قابلتوجه پیچیدگی محاسبات است. مدل پیشنهادی همچنین نیازی به تعیین تعداد چرخشهای مداری از پیش ندارد؛ بنابراین انعطافپذیری بالایی در طراحی مأموریت دارد. نتایج عددی بهدستآمده و شبیهسازیهای انجام شده نشان میدهند که این روش، دقت و کارایی مناسبی در انتقال بین مدارهای مختلف دارد. همچنین، تحلیل عملکرد این روش در برابر تغییرات پارامترهایی نظیر نیروی رانش و شرایط اولیه مداری، نشاندهنده پایداری و قابلیت تطبیق بالای آن است. در مجموع، این مقاله یک چارچوب کارآمد برای طراحی مانورهای رانش پیوسته در مأموریتهای فضایی ارائه داده است که به کاهش مصرف سوخت، کاهش زمان انجام عملیات و بهینهسازی هزینههای کلی مأموریت منجر شده است. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . -
Keywords Persian