Document Type : Original Research Paper
Article Title Persian
Authors Persian
بهینهسازی طراحی منظومههای ماهوارهای در مدار پایین زمین (LEO) به دلیل ابعاد پیچیده مسئله، یک چالش اساسی محسوب میشود. اگرچه الگوریتمهای ژنتیک (GA) ابزارهای مناسبی هستند، اما عملکرد آنها به تنظیمات اولیه پارامترها بسیار حساس بوده و اغلب به همگرایی زودرس منجر میشوند. این مقاله یک الگوریتم ژنتیک کاملاً تطبیقی (AGA) جدید را معرفی میکند که با بهرهگیری از یک چارچوب پویا و خوداصلاحکننده، این محدودیت را برطرف میسازد. در این الگوریتم، یک حلقه کنترل خارجی، اندازه جمعیت و نرخ تقاطع را بر اساس معیارهای بلادرنگ تنوع و رکود همگرایی تنظیم میکند.
پس از تأیید تابآوری الگوریتم با عملکردی ۳۸۰ برابر بهتر از بهترین GA استاتیک روی تابع معیار Rastrigin، از AGA برای بهینهسازی یک منظومه ماهوارهای LEO با هدف حداکثرسازی پوشش بر فراز تهران استفاده شد. نتایج نشان داد که AGA با دستیابی به ۱۹.۴۵ ساعت پوشش روزانه، بهبود ۱۴.۴ درصدی نسبت به GA استاتیک (۱۷ ساعت) ایجاد کرد. همچنین، زمان محاسباتی الگوریتم به ۱۵ ساعت کاهش یافت که نشاندهنده کاهش چشمگیر ۸۰.۸ درصدی نسبت به زمان ۷۸ ساعتی GA استاتیک است. این تحقیق، یک روش کارآمد و قابل اعتماد برای طراحی منظومههای ماهوارهای ارائه میدهد که الگویی برای حل مسائل مهندسی پیچیده با حساسیت بالا به پارامترها محسوب میشود.
Keywords Persian