میکروجلبک هماتوکوکوس پلوویالیس منبع غنی از استازانتین، نوعی کاروتنوئید قرمز رنگ، بوده که در سیتوپلاسم سلول جلبک تحت شرایط تنش تجمع می‌یابد و از تیدیل سلول‌های رویشی متحرک به سلول‌های کیست غیر‌متحرک در چرخه زندگی سلولی جلبک ایجاد می‌شود. در تولید صنعتی استازانتین، دیواره کیست‌ها برای آزادسازی استازانتین به طور مکانیکی تخریب می‌شود، ولی سلول‌ها زنده‌مانی خود را از دست می دهند. در این مطالعه، تاثیر پرتاب زیرمداری بر سلول‌های جلبک در دو مرحله، آپلانوسپور و کیست برای اولین بار بررسی شد. برای آزمایش پرتابی، نمونه ها در کپسول زیستی در یک بیورک قرار گرفتند و سپس امکان جوانه زنی کیست‌ها، آزادسازی زئوسپورها و تولید استازانتین مورد آزمایش قرار گرفت. نتایج نشان داد که 71% از کیست ها بعد از 2 روز از پرتاب جوانه زدند، زئوسپورها آزاد شدند و آپلانوسپورها نیز شروع به تجمع استازانتین نمودند. بیومس سلولی بعد از 7 روز تغییر چندانی را با شاهد نشان نداد. شرایط پرتاب منجر به افزایش 1/2 و 3/1 برای محتوای H2O2 به ترتیب بعد از 2 و 7 روز از پرتاب شد. بالاترین مقدار استازانتین (1/26 میلی گرم بر گرم وزن تر) و محتوای فنلیک کل (6/935 میلی گرم بر گرم وزن تر) در نمونه های 7 روز پس از پرتاب مشاهده شد. یافته های این مطالعه نشان داد که جلبک هماتوکوکوس پلوویالیس می توانند در شرایط پرتاب بقا داشته باشد و به عنوان کاندید امیدوارکننده ای برای کشت در سیستم پشتیبان حیات انسان در فضا می باشد.